Obsada też niezła: oprócz Jean Marsh i Christophera Lee m.in. George Harris, Geoff Bell, Gary Strech, Shannyn Sossamon.

No i najważniejsze. Jest już zwiastun:

Serial przedstawia lata przedwojenne, okres I wojny światowej i trochę czasu powojennego. Pozwala porównać relacje między dwoma klasami społecznymi, również z punktu widzenia służby, i zrozumieć narzucone im reguły podporzadkowujące klasę robotniczą arystokracji i jednocześnie – złożoność tych relacji. Np. państwo Bellamy z jednej strony traktują Rose niemal jak sprzęt domowy (Rose zarabia grosze, ale i tak chyba nie nadąża ich wydać, bo prawie nie ma wolnego: jej praca to zajęcie niemal 24 godz. na dobę, a jej pracodawcy to niemalże jej rodzina), uznają jej podległość za coś, co im się z urodzenia należy, a jednocześnie nawiązują z nią trudną do opisania słowami przyjaźń (trochę na zasadach z chińskiej filozofii, gdzie przyjaźń nie jest relacją dwóch równoprawnych osób.)

Jean Marsh i Eileen Atkins tworząc koncepcję serialu wykorzystały doświadczenia swoich rodziców – matki Jean i ojca Eileen – którzy byli służącymi i dostarczyli tematów i inspiracji do historii przedstawionych w serialu. Serial odniósł komercyjny sukces w Wlk. Brytanii i – mimo że ukazuje rzeczywistość w pełni zrozumiałą i bliską jedynie Anglikom – oglądali go także widzowie z 70 innych krajów. Sukcesem okazała się też inna, późniejsza produkcja Jean Marsh – „Dom sióst Elliot”, dla której – podobnie jak w przypadku tego serialu – inspiracją były wydarzenia związane z jej własnym życiem.

Więcej o „Upstairs, Downstairs” na tej stronie >>

Oto filmik z gali brytyjskiej akademii filmowej z 2007, na której Jean Marsh wystąpiła razem z innymi aktorami „Upstairs, Downstairs”: